Home*

Oase tussen beton

Oase tussen beton, elke dag worden we ermee geconfronteerd. Je wordt er echt verdrietig van. Wat hebben we toch een warme zomer achter de rug, zomer van 2018. Voor de één betekende het: vaak naar het gaan, lekker genieten. Voor anderen was het een waren kwelling, denk daarbij aan onze ouderen, onze zieken. Maar er is nog een groep die nauwelijks wist te overleven. Deze groep heet onze "NATUUR". Natuur is een breed begrip en bestaat uit uiteenlopende aspecten. Meestal denken we daar niet zo bewust over na. Pas wanneer er zichtbare tekenen komen wil ons brein er zich enigzins in verdiepen. We zagen de bomen bruinen, de oogst bijna teniet gaan. Angst voor hoe moet het nu verder, komt het nog wel goed met de natuur? Maar wat wij intussen vaak vergeten, is hoe sterk diezelfde natuur eigenlijk is. Zij heeft haar eigen wetten en normen. Wat weten wij daar nu van? Is ook erg ingewikkeld. We gaan eens dichterbij kijken, onze eigen bijdrage aan de natuur, onze eigen tuin. Berichten van onderzoekers: we hebben nog maar een derde deel van onze insecten over, onze vlinders konden de zomer nauwelijks aan. Wat te denken van de bijen? Allemaal vragen. Maar wat is uw, jouw bijdragen aan wat wij natuur noemen?Ik kijk naar mijn voortuin, ik zeg niet mooie tuin, want voor het oog haalt hij het niet bij de tuinen met mooie bloemen en struiken die je gemiddeld aantreft. Toch, een rijke tuin is het wel.

Wat is dat? Een oase tussen beton? Eigenlijk is die vraag onnodig, want kijk eens in veel tuinen: als er al een plant of struik staat moet deze weinig onderhoud hebben. Ja, we zijn er allemaal te druk voor.

Wat zie je? Bloemen, onkruid of liever ongewenste kruiden, een struik, het kan het verschil maken. Er komen insecten op af. Bah, wat vies, die wil ik niet. Maar insecten zijn noodzakelijk voor de ontwikkeling van de natuur en voor ons.Zo komen er vlinders op bezoek, bijen, libellen en juffers, kevers, spinnen, mieren, noem maar op. Ieder heeft een taak. Zo was er bij mij een kruisspin, zij ving per dag zoveel dat haar hele buikje rond was. Natuurlijk liet ik haar zitten, al zat ze wel buiten pal voor mijn raam. Weghalen? Ik kan het raam niet lappen. Nou, dan maar niet. Het regent toch niet. Dan komt er een springspin even om de hoek kijken, Prachtig en snel.Een ander moment had ik er het zwart weeskind, niet zo algemeen.

En een jonge dame paardenbijter, schitterend.

paardenbijtervrouw

Ik had planten in de tuin met meeldauw. Uit het niets kwamen honderden mieren tevoorschijn. Doodmaken, straks komen ze binnen. Nee, ze hebben de planten volledig schoongemaakt en verdwenen, alsof ze er nooit waren geweest. Het lijkt net of ze samenwerken met de mens haar wens.

Dan de vogels. Midden in de nieuwbouw. Wat verwacht je daar nou? Allemaal grind of beton in de tuin, op één na, een oase vol verrassingen. Sijsen, staartmezen, groenlingen, spreeuwen, turkse tortels, gaaien en ga zo maar door. Tot wel 23 soorten vogels komen voor op een stukje van 6 bij 6 meter. Zelfs de sperwer en de buizerd komen langs. En een vergissing van de grote bonte specht, onze bomendokter. En ze kunnen, op de laatste 2 na, ook nog samen leven. Soms is er flink ruzie. Ze schreeuwen, slaan elkaar, pikken naar elkaar. Meestal mussen en spreeuwen, soms de tortels. Maar het is feest om ze dagelijks in deze oase te bewonderen.

Wat geniet je! Als je even naar buiten kijkt, of gewoon even op een krukje/stoeltje buiten gaat zitten, zie je van alles aan je oog voorbijtrekken. Klein, iets groter, of, vul maar in. Het is een wonder, een wonder dat natuur heet. Zo klein, alles zit erop en eraan. Kijk die kleuren van de vleugels van de vlinder. Zie eens hoe ijverig de miertjes in de tuin werken. Luister naar het zoemen van de bijen. Ruik eens hoe heerlijk het buiten ruikt. Kijk eens naar die prachtige spinnenwebben, vooral in het voorjaar. Is het niet geweldig? Als je jezelf even de tijd gunt, kun je er zo van genieten!

Wat kun je zelf doen! Het lijkt een mopeilijke vraag, maar dat is het niet. Je kunt zelf natuurlijk genoeg bedenken, maar ik zal hier een paar kleine eenvoudige voorbeelde geven. Veel mensen hebben lange werkdagen, zorgen voor anderen of hebben een jong gezin, vul maar in. Dan moet de voortuin niet te veel werk zijn, toch? Er is al genoeg te doen. Toch, als we aan de toerkomst van de volgende generatie, onze (klei)kinderen denken, moeten we daar wel wat aan gaan doen, al is het maar in onze vboortuin, het is een begin. We weten allemaal dat bloemen van nature niet zolang mooi blijven, dus hup, naar het tuincentrum. Deze bloemen staan tenminste een tijd, spaart kosten en tijd. Maar deze bloiemen en planten zijn bespoten met gif. Daarvan gaan onze insecten juist dood. Wat nu?

Als je het voorrecht hebt een tuintje of ruimte op je balkon te hebben, zijn er mogelijkheden om voor b.v. insecten, vlinderpoppen e.d. iets te doen. Houd een hoekje in je tuin/balkon vrij. Laat daar b.v. wat blad, een oude plant, takjesliggen. Nee, het is dan niet opgeruimd, maar wel een mogelijkheid om bij te dragen aan een stukje toekomst voor insecten, dus ook voor de toekomst van je (klein)kinderen. We zijn er allen afhankelijk van. En als je zo'n hoekje in je tuin hebt gecreëed, noem het maar het ruige stukje, dan zal een oase ontstaan.

Insecten hebben een overwinterplekje.

 paddenstoelen3 1 BorderMaker

Paddenstoelen kunnen je helpen het op zijn tijd te verwerken tot. ja, zelfs goede grond voor je tuin. iedereen is ermee geholpen. En in het voorjaar kun je weer genieten van hetgeen er in je ruige stukje overwinterd.

Het is nog niet te laat in je tuin. Niet alles is al uitgebloeid. Laat een wilde bloem gerustt eens staan. Je zult versteld staan wat daar allemaal op af komt. En je kunt er dan in het nieuwe seizoen weer van genieten.

Dus, ga er voor. Geef de insecten een stukje van je tuin. Kijk in de winter gerust eens bij je ruige stukje, maar laat het verder met rust. Doe mee en help zo de volgende generaties.

Gerrie van den Brink, Natuurgids IVN Nijkerk