Home

Vandaag gaan we op vogeljacht. Wie gaat er mee?

Het is een onstuimige dag. Veel regen is er voorspelt, maar dat valt reuze mee. Wel staat er een zeer harde, stormachtige wind op de Zeedijk. Af en toe lijkt het zonnetje een gaatje in het wolkendek te vinden, maar het lukt haar niet daar doorheen te breken.

Allereerst gaan we naar Nekkeveld, in polder Arkemheen. Daar is een verscheidenheid aan weidevogels te bewonderen. (Als je eenmaal door deze polder bent verwent, valt het elders, prachtige gebieden, vaak wat aan hoeveelheden tegen.)  

Het is er vrij rustig wat mensen aan gaat, maar de roep van de vele soorten klinkt over de nog kale akkers. Het is half maart. De grutto is al enige tijd terug in de polder. Kievitten zie je het hele jaar door, maar van de meeste vertrokken vogels zijn er ook alweer veel terug. Zelf zijn de eerste kieviteieren alweer gevonden. Een bekend spreekwoord luid: "In mei leggen alle vogels een ei. Behalve de koekoek en de griet, die leggen in de meimaand niet". Ja, zou het echt zo geweest zijn? Nu in ieder geval niet meer. In maart vind je de eerste kieviteieren. Maar ook de grauwe gans weet er wat van. Om over de nijlgans maar te zwijgen. Andere vogelsoorten wachten het nog even af. Zo is het warm en zo weer ligt er een laagje sneeuw. Dat gaat nog wel even door. Vandaag krijgen we de vele grutto"s te zien, tiedewietuw tiedewietuw, prachtig klinkt het over het natte landschap. Dujuju dujuju, ook de turelier laat van zich horen. Dieüwiet diüwiet, kievitten baltsen in de lucht. Soms achterstevoren. Want de wind waait hen haast weg. Je hoort fluiten. Niet van de wind, nee, het zijn de smienten. Het zijn eenden en eenden kwaken toch? Ja, maar de smient doet dat niet. Kijk daar.........daar zwemmen meneer en mevrouw nonnetje. Prachtig dat witte kuifje en die zwarte plek op zijn kop. En nog een iets wat vreemde vogel, het is de grote zaagbek. Hij heeft geen vrouw bij zich. En nog meer verbazing voor mijn gast op jacht mee, vele kemphanen en strandlopers foerangeren langs de waterkant in het doordrenkte weiland. De camera's draaien overuren. Een kreet van "oh, howes, wauw" klinkt door de auto. Vol verbazing. Hij dacht alleen de zeearend of visarend te zien. Helaas, die komen op een ander tijdstip. Spreeuwen vliegen als een wolk door het luchtruim. Sterke vogel hoor. En er is zoveel meer te zien. Zwarte ibes, koereiger, zilverreiger en blauwe reiger. Zoveel eenden, zaagbek en nog veel meer. Dan verlaten we Nekkeveld en gaan via het industrieterein, de Arkervaart, richting Putter polder, onderdeel van polder Arkemheen. Aan het einde van de zeedijk parkeer ik de auto en we besluiten om de dijk richting Nulden op te lopen. Nou, nou, wat een wind. Je waait er bijna af. Toch een geluk dat we de stap hebben gewaagt. Want buiten kuifeenden, smienten, wilde eenden en nog meer, was ook daar een zaagbek te bewonderen. Foto's maken was wat lastig, want je had al moeite om rechtop te blijven staan. Na enige tijd elkaar niet te kunnen verstaan en alles vast houden tegen de wind, besluiten we om maar terug te gaan. Er zijn nog meer mooie plekken in de buurt. En zo reizen we af naar Harderwijk, Knardijk. Daar moeten we eerst een stuk lopen, maar komen wel uit bij een vogeluitkijkhut. We hebben onze laarzen aangetrokken, want na al die regen is het hier behoorlijk nat. De wind waaid natuurlijk ook hier, maar tussen al dat riet is het wel een stuk aangenamer. Als we daar zijn aangekomen, nemen  we plaats op de bank en leggen de camera's in de aanslag.

slobeenden 33

Zoveel slobeenden en een enkele pijlstaart zwemmen vlak voor ons.

slobeenden eten

Grauwe ganzen en knobbelzwanen zwemmen wat verder op het water. Maar met de verrekijker kun je ze goed waarnemen. We hebben wel een beetje spijt dat we onze koffie/thee niet hebben meegenomen. Het is, na een tijd gezeten te hebben, toch best koud. Maar het plezier om naar de slobeenden te kijken, geeft ons een warm gevoel. Rustig liggen ze in het water, er zijn geen ruzie's. Mischien is er daarvoor toch te veel wind? Af en toe vliegen ze een stukje terug, want de wind waait hen het meer op. De pijlstaarten duikenen, maar de slobeenden steken gewoon hun kop in het water en halen dan het lekker naar boven. Langzaam aan wordt het tijd om te reis te beëindigen. We wandelen terug en genieten nog van het nieuwe jonge groen. Maar wat zien we daar? Drie rode kelkjes steken hun kopjes net boven het groeiende groen uit. Kelkzwammen. Koud of niet, stijve knieën, maar toch even een foto maken. ......................Dan komen we terug bij de auto. Laarzen gaan weer achterin, koffie en broodje mee naar voren en genieten van het heerlijke vocht in onze bekers. Even de  moter starten en wat warm worden. Heerlijk is dat. En natuurlijk smaakt de koffie/thee uitermate lekker, heerlijk gewoon. Dan vertrekken we van daar. Via de Sternweg gaan we terug naar de dijk. En via de Groenewoudseweg, even een stukje door het bos, naar Gelderland, waar we langs de Arkervaart nog even genieten van de weidevogels. Het was een topdag. Veel hebben we gehoord, veel hebben we mogen zien. Prachtige foto's zijn er gemaakt. We hadden de tijd, de rust en het geduld. Twee natuurvrienden op pad met maar één doel, mooie plaatjes schieten, maar vooral genieten.